Yemeğimden Murphy Çıktı!

Hello sevgili dostlar,

Hikayeme başlamadan önce inanç vaziyetim ile ilgili sizleri detaylıca bilgilendirmek isterim. Ben tanrının varlığını sorgulayan, peygamberlerin yaşadığı mucizelere inanamayan, ölümden sonra hayatı çok isteyen ama çok istediğim şeylerin olmadığını bilen bir tipim. Ya bu hikayeler gerçekse diye düşünüp, ne olur ne olmaz oruç tutarım. Nazar, negatif enerji kafamı kurcalar, kesin var diyemem. Oruç tutmam gibi, kavga etmemek için makası elden ele vermem. Ama hepsi ne olur ne olmaz mantığı ile. Kayıtsız şartsız inandığım tek bir şey varsa o da “Murphy’s Rules” dur. Eğer Tanrı da kendini Murphy kadar belirgince gösteriyor olsaydı ona da kayıtsız şartsız inanırdım.

Gelelim hikayeye, teyzemin 3. kız torunun doğumunun ardından yapılacak olan aktiviteye katılmak amaçlı haftaya perşembe İsrael’e uçuyorum. İşi çok uzun süreli bırakmak istemediğimden ailemden bir gün sonra, yalnız uçmayı planlıyordum. Daha fazla geç kalmadan bugün uçak bileti almaya karar kıldım. Pegasus’un seferlerinin haziran ortasında başlayacak olmasını farketmemle beraber THY’nin sayfasına girdim ve bilet alma işlemlerini yapmaya başladım. Yemek tercihleri kısmına her zaman yaptığım gibi bi tıkladım. Ama bu sefer her zaman yaptığım gibi biraz bakıp ‘acaba vegetarian raw food mu istesem?!?” diye düşündükten sonra, kendi kendime “ufff saçmalama sandra” deyip kapatmak yerine, bir süre hindu meal ve child meal arasında gidip geldikten sonra ilk seferde fazla risk almaya gerek olmadığını düşünüp child meal’ı seçtim. Tam o sırada aklıma uçakta ya tanıdık birilerini görürsem diye bir fikir düştü. (Şeytanı an çomağı hazırla. Murphy bu saniyede beni farketmiş olmalı.) Sonra kafamdan hızlıca bir hesap yaptım. Mayıs ayında bir perşembe günü İsrael’e giden uçakta bir tanıdığım olacak ve o şansa yanyana check-in yapmış olacaz. Küçük hesabımdan sonra child meal’ı işaretleyip işleme devam ettim.

 Yemeğimden Murphy Çıktı!

Çocuk menüsü yiyecek olmanın heyecanı bir süre sonra aklımdan çıkmalı ve uçakta yemek servisinde hostes bana “siz çocuk menüsü istemiştiniz değil mi?” diye sorana kadar da aklıma bir daha gelmemeliydi. Eğer Murphy olmasaydı…

Olması gerektiği gibi 15 dakika sonra heyecanım yatışmış, aklımda yapmam gereken işlerin listesi dolanmaya başlamıştı. Taa ki bir kaç saat sonra sevgili arayıp “Sen 24’ünde gidiyorsun değil mi? Annemler de o uçakta, beraber gidersiniz!” diyene kadar da bir daha aklıma gelmedi. “Ama ben çocuk menüsü sipariş ettim uçak için.” dediysem de bir faydası olmadı.

Şimdi ise sevgilinin annesinin yanında hostesin bana “Siz çocuk menüsü istemiştiniz değil mi?” diyeceği anı heyecanla bekliyorum…

Adeta çocuklar kadar şen Sandru

Bu yazıyı paylaş da bir havan olsun!

Sen ne diyosun bu işe?