Gidene Yol Ver, Gelene Şans Ver!

İyi Akşamlar Gençler,

Kim demiş gençler asi olur diye. Ben çok oturaklıydım. Annemin ‘seni yolda bırakanla birlikte gidilmez, ben izin vermiyorum’ demesi ile birlikte; kolay kolay beğenmeyen babamın bile gerçekten beğendiği ve özel olduğunu söylediği ve benim birlikte olabilmek için senelerce beklediğimi, ani bir kararla terk etmiştim.

Ondan sonra yepyeni bir beraberliğe, 0’dan başladım. Ben genceciktim ama o benden daha da gençti. Tertemizdi, hiç yıpranmamıştı, güçlüydü… Üniversitenin ilk yıllarında tanışmıştık onunla. Aslında, önceki beraberliğim sırasında da onu uzaktan görmüş ve beğenmiştim.

Şimdi geri dönüp bakıyorum da, dile kolay tam 9 sene…

Ailemle yaşarken, üzgün olduğumda evden uzaklaşmak istediğimde, en yakın arkadaşlarıma değil hemen ona koşardım hiç düşünmeden.

Neşeli olduğumda da ilk yanına gittiğimdi…

4 senelik üniversite hayatım boyunca beni evden alıp okula, okuldan alıp eve bıraktı. Bir kere bile üşeniyorum demedi.

Kış günleri, buz gibi soğukta en kalın kazaktan bile daha iyi ısıttı beni.

Bazen yanımda başka çocuklar olurdu onunla görüştüğümde. Hiç sesini çıkarmazdı, çizgisinden çıkmazdı. Ne yalan söyleyeyim başkası ile öpüştüğümü gördüğünde bile ağzını açmadı. Ayrılık söz konusu bile olmazdı.

O ise sadıktı, Hollanda’ya gittiğimde 4-5 ay hiç çıkmadı. Sessizce bekledi beni.

Sonra büyüdüm. İlk işime o götürdü beni. Sonrakilere de.. Eran gibi değildi! Hadi atlayalım gidelim buradan başka bir yere dediğimde emrime amadeydi.

Bana şarkı söylerdi… Ne zaman istersem, ne istersem onu…

İlk günden son güne kadar ayağımı yerden kesti, 9 sene…

Upuzun yıllar geçti…

Hiç göstermese de, kimse yaşına inanamasa da o da yaşlandı… Yıprandı! Zaman yıprattı biraz ama en çok da ben yıprattım onu!

Bu gece son gecemiz, ayrılık vakti geldi!

Yine de bugün biliyorum ki, bazen ayrılıklar gereklidir.  Bana daha iyi gelecek, onun ise kıymetini daha iyi bilen biri olacaksa neden beraber kalalım ki…

Sanıyorum tüm yüreğinle sevmene rağmen, benim için çok özel diye düşünmene rağmen ayrılık doğru karar olabiliyor bazen…

Asla ilki kadar sevemem desem de ilk arabamdan ayrılırken yaşadığım burukluğun aynısını şimdi de yaşıyorum.

Yine de gidene yol veren, gelene şans veren, şimdiden çok seven Sandru

 

İlk arabam, satılmadan önce servise gittiğinde, yere koydukları ve beni ağlatmayı başaran hala sakladığım kağıt…

Bu yazıyı paylaş da bir havan olsun!

Sen ne diyosun bu işe?