30’a 5 Kala

Hello Gençlik, (belki artık böyle başlamam yazılarıma, emin değilim.)

Başlığa aldanmayın 25 yaşında değilim!!! 30 olmama sadece 5 hafta var simple smile 30a 5 Kala Başka bir deyişle, dile bile kolay değil, 20’li yaşlarımın son günlerindeyim.

29 30a 5 Kala

Yaşımı soran çok da önemli biri değilse -taksici falansa yani- “30 olucam” demeye başladım bile. 30 olmaya meraklı olduğumdan falan değil. Prova yapıyorum, depresyon olacak mı? 30’um deyince nasıl hissediliyormuş diye…

Ne yaptım şu hayatta diye bakıyorum… Kendime haksızlık etmek istemiyorum çok da fena bi halde değilim ama 30’unda böyle olmayı hayal etmiyordum.

 

30 30a 5 Kala
Olduğum yaşa geldiğimde kendi kıçımı toplayabileceğimi düşündüğüm yaşta olmayı özlüyorum.

15-16 yaşındayken bildiğin yaşlı gelirdi 30! 30 ne ya? Bırakın 30’unda böyle olmayı, 30’unda olmayı hayal bile etmiyordum.

19 yaşındayken 25’inde çocuk sahibi olmayı hayal ediyordum. Genç anne olmayı. Şimdiyse “ben daha kendim çocuğum, ne çocuğu?” diyorum. Ne kadar genç o kadar iyi söylemleri yerini ne kadar geç o kadar iyi’ye bıraktı bende. Sahi ne zaman bırakır insan çocuk olmayı?

23 yaşında ilk stajımı yaparken, ohoooo 30’a çok vardı. O zamana kadar çok iyi para kazanırdım. Psikolog olmayı planlıyordum. Şimdiyse ben kendim deliyim diyorum.

“30 is the new 20” diyorlar ya, o benim gibi büyüyemeyen, kendi 30’u için planladıklarından vazgeçenlerin yalanı (yapamayan demiyorum bak :)) Düpedüz 30 oluyorum işte…

Peki nasıl değerlendiriyorum 20’li yaşlarımın bu son günlerini?

Her şeyden önce harıl harıl ev bakıyorum. Ev fiyatları deli yüksekken, ekonomik vaziyetim ve seçim yaklaşınca ev fiyatları düşücek dediklerinden, psikolojik vaziyetim ne kadar izin verir bilinmez ama bakıyorum işte. Ev kısmettir diyen büyüklerimin sözüne güvenip, belki bir yerden bir şey çıkar, belki bir yere saklanmıştır diye köşe bucak arıyorum kısmetimi. Er ya da geç ev değişecek yani…

İşi bıraktım! Dün simple smile 30a 5 Kala 2 ay önce maaşımın iyileştirildiği, terfi aldığım, Brand Manager olduğum ve hatta -inanmazsınız- 4 kişilik bir ekibimin olduğu işi bıraktım. “Hayallerimin peşinden koşup yazar olacağım ben” deyip.

Bunların yanında ufak kalır ama dolap detoxu yaptım! Ne varsa giymediğim veya öylesine giydiğim atmaya karar verdim. Tabii hala dolabımdaki her şeye aşık değilim ama çıplak gezmek ayıp olduğundan bir kısım eşyayı dolapta bırakmak zorunda kaldım…

Saçlarımı da kestirip boyatmayı düşünüyorum!

Eran şimdilik kalacak gibi gözüküyor simple smile 30a 5 Kala

Kendime haksızlık etmek istemiyorum fena da değilim dedim ya, bahsettiğim ne varsa bugüne kadar hayatım için inşa ettiğim, bırakın üzerine kurmayı, hepsini daha iyisi için bir çırpıda atmaya çalışıyorum 29’un bu son günlerinde.  Hem de planlayıp programlayıp, hayatımı baştan yazacağım deyip değil… Burada, böyle buluverdim kendimi sadece. Umarım bir depresyon belirtisi değildir!

Mecburen; ne oldum değil, ne olacağım diyen Sandru

Bu yazıyı paylaş da bir havan olsun!

One thought on “30’a 5 Kala

Sen ne diyosun bu işe?